قباله ازدواج

قباله ازدواج

قباله ازدواج

طبق قانون مدنی ایران، لازمه ی عقد متقبل شدن شروطی و تعهداتی است که در قباله ان طی میشود.

از سال 1360 شروطی به عنوان ضمد العقد پیش بینی شد. عاقد قبل از جاری کردن خطبه عقد قواعد و شروط را برای هر دو خانواده خوانده و ضرورت انها را توضیح نیز میدهد.

گرچه عروس و داماد میتوانند علاوه بر شروط چاپ‌شده در قباله شرطی را اضافه کرده و خود انرا امضا کنند.

مثال: چند وقت بعد از عروسی اقا داماد تصمیم میگیرد حق تحصیل به همسرش بدهد. زیر شروط مندج در عقد نامه  خودشان نوشته و امضا میکنند.

عروس و داماد می‌توانند هر شرطی را که مخالف ان باشند را در ضمن جاری شدن عقد مطرح کنند.

مثال: شرط شود هرگاه مرد همسر دیگر بگیرد یا غایب شود، ترک انفاق کند یا علیه حیات زن سوءقصد و بدرفتاری کند، زن میتواند از او جدا شود.

یا مثلا میتواند شرط کند تا اجازه خروج از کشور را بگیرد همسرش نتواند جلوی او را بگیرد و….

زوج میتوانند هر شرط دیگری و هر حق دیگری که خلاف مقتضای عقد نباشد را با داشتن توافق ضمیمه عقد کند. مثلا حق طلاق، حق گرفتن تحصیل ، حضانت فرزند و….

اگر انسان معتقد و مذهبی هستید درباره بعضی شروط عقدتان از مرجع تقلید خود بپرسید.

شنیده ایم که بعضی از فقها معتقدند که فلسفه و هدف عقد، تشکیل خانواده و تمتع جنسی زن و مرد از یکدیگر است، در صورتی که بعضی از فقها گفته اند که زن حتی میتواند شرط عدم رابطه جنسی را ضمیمه عقدشان کنند.

این شروط راه حلی برای مشکلاتی است که در اینده شاید برای شما پیش بیاد پس بسیار در رضایت دادن و یا مخالفت انها دقت فرمایید.

علی الخصوص این شرایط بسیار به نفع خانم ها بوده و تا زمانی که قوانین حقوقی زنان اصلاح شود، میتوانند از این شروط جهت گرفتن حق خود استفاده کنند.

بنابریان از سال 1360 به بعد شروطی  به نام شروط ضمن العقد امد و زوجین با توافق و رعایت تعادل قباله ازدواج خود را به سلامتی امضا میکنند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

div#stuning-header .dfd-stuning-header-bg-container {background-size: initial;background-position: top center;background-attachment: initial;background-repeat: initial;}#stuning-header div.page-title-inner {min-height: 650px;}