مراسم خواستگاری در زمان قدیم

مراسم خواستگاری در زمان قدیم

مراسم خواستگاری در زمان قدیم

در زمان گذشته ،مراسم خواستگاری راه و روش و رسومات مخصوص خود را داشت .این رسومات به این صورت بود که مادر داماد به افراد نزدیک یا دور فامیل و کسانی که دست خیری برای ازدواج جوان ها داشتند می سپردند که دختری را برای جوانشان با معیار هایی که داشتند برایشان پیدا کنند.

بعد از مدتی یکی از خانم ها دختری پیدا کرده و به خانواده داماد معرفی میکند.و به این طریق مادر و خواهر داماد با شخصی که دختر را پیدا کرده است یک روز به صورت سرزده به منزل خانواده دختر می روند تا دختر را از نزدیک ببینند.

دختری که به خواستگاریش رفته اندبعد از ورود خواستگاران  با یک کاسه آب وارد اتاقی که خانواده خواستگار در آنجا نشسته اند می رود و به آنها آب را تعارف می کند و بعد در کناری می نشست.

یکی از زنان خواستگار که معمولا از همه مسن تر بود به سمت دختر دم بخت می رود و چادری که بر سر دارد کنار می زند تا ببیند دختر کم مو یا بی مو و یا اینکه موهایش عاریتی نباشد

و در آخر با زیرکی هرچه تمام دهان و زیر بغل و بدنش را بو می کشید که یک وقت بدنش بوی بد ندهد بعد از تمام شدن مراسم خواستگاری همه آنچه را که مشاهده کرده بودند را به داماد تعریف می کردند

در صورتی که داماد موافقت خودش را اعلام می کرد،همراه داماد،پدر داماد و چند تن از بزرگان فامیل به منزل خانواده عروس می رفتند و به اصطلاح شیرینی می خوردند.

فردای آن روز مادر، خاله، عمه و دیگر اقوام نزدیک داماد برای «بله برون» به خانه عروس رفته و راجع به مهریه و روز عقد و مسائلی از این قبیل صحبت می کردند.

پس از چند روز از طرف خانواده داماد هدایایی که در چندین و چند مجمعه قرار داده شده بود به منزل عروس فرستاده می شد که از جمله هدایا می توان به شیرینی و میوه های فصل اشاره داشت

پس از انجام تمام مراسمات خواستگاری ،بله برون و …. قرار خرید وسایل مورد نیاز عروس گذاشته می شد . برای خرید عروس یکی دونفر از خانواده عروس و یکی دو نفر از خانواده داماد همراه عروس و داماد به خرید عروسی می رفتند .

معمولاً مادر و خواهر عروس و داماد از جمله کسانی بودند که حق حضور در مراسم خرید را داشتند.

لازم به توضیح است این خرید بدون حضور عروس و داماد انجام شده و در عوض نمایندگان آنان به سلیقه خود وسایل مورد نیازشان را خریداری می کردند ضمن اینکه تمامی خرج خریدها به عهده داماد بود.

برای بردن جهیزیه چند نفر طبق کش به همراه چند قاطر اجیر شده تا جهیزیه عروس را به خانه داماد حمل کنند که عده ای نقاره زن نیز آنها را همراهی و در طول راه به هنرنمایی می پرداختند.

قبل از رسیدن این گروه به خانه داماد، چند تن جلوتر به خانه داماد رفته و جاهایی از منزل داماد را که برای سکونت عروس در نظر گرفته شده بود نظافت و به اصطلاح آب و جارو می کردند.

هنگامی که جهیزیه به خانه داماد منتقل می شد فردی از طرف خانواده عروس صورت اسبابی را که آورده بودند به داماد نشان می داد و از وی رسید می گرفت علاوه بر آن دادن انعام به طبق کش ها و نقاره چی ها جزء وظایف داماد محسوب می شد.

طبق کش ها علاوه بر انعام مزبور اجازه داشتند نقل و پارچه های کف طبق ها را که به منظور تزیین، تدارک دیده شده بود برای خود بردارند. ضمن اینکه وسایل جهیزیه طبق توافقی که قبلاً میان خانواده های عروس و داماد صورت پذیرفته بود تهیه می شد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

div#stuning-header .dfd-stuning-header-bg-container {background-size: initial;background-position: top center;background-attachment: initial;background-repeat: initial;}#stuning-header div.page-title-inner {min-height: 650px;}